مقاله


کد مقاله : 13990114236320

عنوان مقاله : خوانش تاثیرات هویتی «جهادکبیر» بر زیست - سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران(نوع مقاله: پژوهشی)

نشریه شماره : 12 فصل بهار 1399

مشاهده شده : 62

فایل های مقاله : 1/01 MB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 حبیب اله ابوالحسن شیرازی habib_shirazi@yahoo.com دانشیار دکترا
2 علیرضا صحرایی sahraie.alireza@mail.um.ac.ir دانشجو دکترا

چکیده مقاله

سياست خارجي بارزترين وجه بیرونی و بین المللی حیات، فعالیت و تداوم زندگي سياسي- اجتماعي یک دولت و ملت محسوب می‌شود. مهم‌ترین نشانه پویایی، حيات و بقاي دولتهایي که به صورت منطقه‌ای و بین المللی می‌توانند در خارج از مرزهای خود هم از منافع ملی مشروع خود دفاع کنند و هم با منطق و اقتدار از هجوم و تعدی متجاوزان جلو گیری کنند، داشتن یک سياست خارجي نظامند، تبیین و مدون شده و هدفدار می‌باشد. دارا بودن چنین سیاست خارجی به چند عامل بستگی دارد که نقش آفرینی سیاستمداران چه به صورت حقیقی و چه به صورت حقوقی یکی از آن‌ها می‌باشد. در جمهوری اسلامی ایران، نقش رهبری در سیاست خارجی ویژه و برتر است. در این مقاله برآنیم تا «جهادکبیر» را به عنوان یک راهبرد اساسی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران بازخوانی نماییم؛ گفتمانی که تاکنون چندان مورد بررسی قرار نگرفته است. سؤال اساسی که در این پژوهش ارائه می‌شود این است که چرا جهادکبیر در سیاست خارجی مطرح شد و کارکرد هویتی آن بر سیاست خارجی چگونه می‌باشد؟ فرضیه ما بدین صورت تنظیم شده است که جهاد کبیر به عنوان یک راهبرد سیاست خارجی جمهوری اسلامی اولاً دارای یک هویت گفتمانی است که به صورت یک پادگفتمان در مقابل گفتمان نفوذ مطرح شده و ثانیاً دارای یک کاربرد هویت بخشی به سیاست خارجی جمهوری اسلامی در سطح نظام بین الملل می‌باشد.